İstanbul’da Lazer Göz Ameliyatı Deneyim Raporu – 30 Kasım 2011 Çarşamba Tarihli Rapor

52 yaşındayım ve 18 Ekim 2011’de gözlerimi lazerle tedavi etmeye cesaret ettim. 12 yaşımdan beri gözlük takıyordum; zamanla çok yüksek bir numaraya ulaştım ve gözlüksüz neredeyse hiçbir şeyi net göremez olmuştum. Son dört yıldır ise varilux markalı progresif gözlük kullanıyordum. Spor yaparken ise kontakt lens kullanıyordum, ancak bu çoğu zaman rahatsız ediciydi.
Kızım bu yaz gözlerini lazerle tedavi ettirdi ve ben ona söz verdim, İstanbul’a gidip yanında olacağım. Sürekli olarak beni de gözlerimi lazerle yaptırmam için cesaretlendirdi. Uzun süre tereddüt ettim ve sonunda İstanbul’da gözlerimin uygun olup olmadığını bir kontrol ettirebileceğimi düşündüm. Kızım zaten Swisslasik’ten Bay Karaagaçli ile yoğun bir şekilde iletişim halindeydi, ben de kendisine İstanbul’da gözlerimin muayene edilip edilemeyeceğini sordum. O da hemen bana aynı gün kızımla birlikte muayene olabileceğim bir randevu ayarladı. Ayrıca bana bir operasyon tarihi de verdi, ama eğer operasyon yaptırmamaya karar verirsem bunu rahatlıkla iptal edebileceğimi belirtti.
Bay Karaagaçli, kızımın yanında refakatçi olarak uçuş ve oteli benim için çoktan organize etmişti. Ben sadece yola çıkmadan önce uçak ve otel ücretini ödedim. Operasyon ücretini ise klinikte ödeyebilirdim. İstanbul’daki muayenede doktor bana, operasyon sonrası da yaşa bağlı olarak okumak ve bilgisayar başında çalışmak için gözlüğe ihtiyacım olacağını söyledi. Daha önce spor yaparken lens kullandığım ve bununla da okuyamadığımı bildiğim için, operasyon sonrası durum hakkında bir fikir sahibi olmuştum. Bu muayeneden sonra operasyon yaptırmaya karar verdim.
Öğle yemeği için yaklaşık üç saatimiz vardı; bu sürede kararımı tekrar gözden geçirebilme imkânım oldu. Ancak operasyon ücretini sadece bu aşamada ödedim ve bu, kesin onayım olarak kabul edildi. Operasyonun detayları için kızım Manuela Camenzind’in raporuna bakabilirsiniz; ben de neredeyse aynı deneyimi yaşadım.
Hiç beklemediğimiz şekilde, gözlerimiz operasyon sonrası bir süre çok fazla yanıyordu. Ancak ertesi sabah uyanmak tüm rahatsız edici ağrılara değdi. Otelin 7. katından gözlüksüz İstanbul’un güzel manzarasını seyredebildik.
İstanbul’daki tüm süreç kusursuz bir şekilde organize edilmişti; bu konuda kızımın raporuyla tamamen hemfikirim. Swisslasik’in esnekliği ise benim için çok değerliydi. Türkiye dönüşünde operasyon sonrası kontrolleri İsviçre’de yaptırıp yaptırmamaya karar verebildim; ben Standart paketi seçtim ve kontrolleri kendi göz doktorumda yaptırdım. Doktorum operasyonun çok iyi geçtiğini onayladı.
“Gözlerimi tekrar lazerle yaptırır mıyım?” sorusuna cevabım her zaman: Gözlüksüz doğaya bakmak ve spor yapmak gerçekten çok güzel, bundan keyif alıyorum. Yaklaşık dört hafta boyunca standart bir okuma gözlüğü kullandım, çünkü birçok yakın işi yapmak gerekiyordu (bilgisayar çalışmaları, okuma, yemek pişirme, alışveriş vb.). Gözlerimin önce iyileşmesi gerektiği için bir ay bekledikten sonra kişisel gözlüğümü yaptırdım. Tekrar progresif gözlük tercih ettim, çünkü gözlüğü sürekli takıp çıkarmak istemiyordum.
Sonuç olarak hâlâ gözlüğümü çok sık kullanıyorum. Ama avantajı şu ki artık eskiden olduğu gibi iki gözlüğe ihtiyacım yok. Önceden progresif gözlüğümün yanında bilgisayar için ayrı bir gözlük kullanıyordum, çünkü düzeltme değerlerimle bilgisayar başında ciddi zorluk yaşıyordum. Artık dışarıda da gözlük takmam gerekmiyor. Özellikle soğuk kış günlerinde bu çok rahat, çünkü camlar artık buğulanmıyor.
Dezavantajı ise, gözlüksüz hiçbir şekilde okuyamıyor olmam. 50 yaş üzeri çoğu kişi bunu zaten bilir. Ama ben miyop olduğum için, gözlüksüz de rahatça okuyabilmeye alışkındım; yatakta bile gözlüksüz kitap okuyabiliyordum, şimdi bu mümkün değil. Genel olarak okuma biraz daha zahmetli hale geldi.
Benim yaşımda biri tek gözlükle idare edebiliyorsa, ona operasyonu önermem. Ancak benim gibi iki gözlüğe bağımlıysa, operasyonu düşünmek mantıklı olabilir. Asıl faydayı ise gençler görebilir, çünkü onların henüz yaşa bağlı göz yakınlaşması sorunları yok.
Margrit Camenzind, 29 Kasım 2011