İstanbul’da geçirdiğim göz ameliyatıyla ilgili yorumum – 15 Mayıs 2009 Cuma tarihli rapor

Ameliyatın üzerinden artık 2 hafta geçti… Aşağıda seyahat, ameliyat ve İstanbul ile ilgili yorumum yer alıyor:
Ben sörf yapıyorum ve su kenarında olmayı çok seviyorum, bu yüzden gözlük benim için oldukça rahatsız ediciydi. Bu nedenle uzun zamandır gözlerimi lazerle düzelttirmeyi düşünüyordum. Ocak ayında bir arkadaşım, İstanbul’da yaptıracağı ameliyattan bana bahsetti. İlk başta çok şaşırmıştım; bunu İstanbul’da yaptıracak olmasına. Ancak sonuçtan ve verilen hizmetten çok memnun kaldı. Bunun üzerine internette sizin internet sitenizi defalarca, baştan sona okudum… ve sonunda ben de gitmeye karar verdim.
Zürih’te herhangi bir ön muayene yaptırmadım. Benim için her şeyi tek bir günde tamamlamak çok önemliydi, çünkü doktor randevularından ve uzun bekleme sürelerinden hiç hoşlanmam. İsviçre’de en az üç farklı randevuya gitmem gerekecekti. Bay Karaagaçlı, e-postalarıma her zaman çok hızlı ve son derece tatmin edici şekilde cevap verdi. Ona aklıma gelen her şeyi sorabildim. Tüm değerlendirmeler ve ödeme tamamlandıktan sonra Swisslasik pasaportunu da kısa sürede bana gönderdi. İhtiyacım olan tüm faydalı bilgiler üzerinde yer alıyordu. Gerçekten çok başarılı bir pasaport, her şey tek bakışta görülebiliyor.
Uçuş sorunsuz geçti, Hakan Dikmen tarafından yapılan havaalanı transferi de çok iyiydi. Trafik oldukça yoğundu, sanırım bu yüzden biraz geç kaldık. Şoför bizi doğrudan, bagajlarımızla birlikte EyeSTAR Kliniği’ne götürdü. Aslında yolculuktan sonra biraz sakinleşmek için önce otele gitmeyi tercih ederdim, kliniğe doğrudan gitmek yerine.
Fred bizi hemen karşıladı, valizleri taşıdı, ön muayeneler ve ameliyat boyunca bana eşlik etti ve çevirileri yaptı. Her şey biraz aceleye gelmiş gibiydi. Göz damlalarından sonra artık sadece bulanık görebiliyordum. Kısa bir süre için bir şeyler yememiz istendi. Akşam yemeğinden sonra hemen ameliyata geçildi. Grubumuzda ilk sıradaydım. Masaj koltuğuna oturduğumda inanılmaz derecede gergindim. Bir anda her şey başladı. Sadece şunu düşündüm: Jeannette, sadece turuncu ışığa odaklan, başka hiçbir şey düşünme. Sonra adeta koptum, pek bir şey hatırlamıyorum. Her şey çok hızlı geçti. Ameliyat rahatsız ediciydi ama ağrılı değildi.
Ameliyattan sonra yaklaşık yarım saat titredim. Ardından hemen seyahat arkadaşım ile otele gidip yatağa uzandım. Ertesi sabah gözlerimi açmaya neredeyse cesaret edemedim… ama her şey yolunda gitti. Harika. Sonrasında iki gün boyunca İstanbul’u gezdik. Gerçekten çok güzel, ilginç, canlı ve temiz bir şehir. Çok olumlu etkilendim.
Oteldeki ilk gece ise berbattı. Penceresiz bir odada kaldık ve klima bozuktu. Oda çok havasız ve sıcaktı. Sonunda biraz temiz hava alabilmek için oda kapısını açık bırakmak zorunda kaldık. Arkadaşım gece yarısı çok sinirli bir şekilde resepsiyona indi ve yeni bir oda istedi. Sabah olunca oda değiştirebildik. Kahvaltı salonundan manzara ise muhteşemdi.
29.05 tarihinde ilk kontrol muayenem var. Şu anda güneş gözlüğüyle bilgisayarın başında oturuyor ve bu yazıyı yazıyorum…
Sevgiler
J. Grünenfelder