Yaptım!!! – 17 Mart 2008 Pazartesi günü raporu

Aman Tanrım, lazer ameliyatı Türkiye’de, deli misin! Bu çığlıkı duydunuz mu? Tamamen temelsiz!!! Cesur olanlara ve cesaretsiz olanlara, tereddüt edenlere ve kararsızlara: Ben yaptım ve sadece tavsiye edebilirim! Lasik ameliyatına karar vermem tam 8 yılımı aldı. Ve artık zaman daralıyordu, sonuçta 45. doğum günüme çok yaklaşıyorum ve okuma gözlüğü ufukta görünüyor. Hadi, şimdi ya da asla, dedim ve İstanbul’a uçtum. Bir gün sonra, 5,5 ve 4,75 diyoptrimi 0,0’a dönüşmüş buldum. Dahası, şu anki görüşüm %125! Yani, neredeyse bir kartal gibi keskin görebiliyorum. Ameliyat öncesinde yağmurlu havalarda gece görüşümde zorlanıyordum. Bunun daha da kötüleşmesini bekliyordum ama hiç de öyle olmadı! Bugün tamamen ışık korumasına sahibim. Ameliyat sonrası çok kuru gözlerden şikayet edeceğim endişem, sadece kısmen ve çok düşük bir seviyede gerçekleşti. Ben kesinlikle bunun geçeceğine inanıyorum, çünkü ameliyatım sadece 3 hafta önce yapıldı.

İstanbul’daki klinik hakkında ne söyleyebilirim ki? Çok arkadaş canlısı, çok dikkatli ve son derece yetkin ve titizler (ben bir İsviçreliyim, bu konuda belirli beklentilerim var). Bir çalışanım bile İsviçre Almancası konuştu, diğerleri ise İngilizce konuşuyordu. Yapılacak işlemler birkaç kez bana açıklanmıştı ve çalışanlar her zaman sorularım için hazırdı. Doktor, bana -0,5 diyoptri ve belki de minimal düzeltilmiş bir okuma gözlüğü önerdi, ancak bunun kesin olmadığını belirtti. Şunu baştan söyleyeyim: Okuma gözlüğü için birkaç yıl daha bekleyebilirim ve yakın görme konusunda zaten bilginiz vardır.

Ameliyat: Bana 10 dakika gibi geldi, eşime ise saatler gibi. 30 dakikada anlaşmıştık (anestezi damlaları, ameliyat kıyafeti ve şirin başlık giymek, sırt masajı gibi hazırlıklar dahil). Hiçbir ağrı yoktu, garip kokular da yoktu. Makinenin uğuldamasını duyuyorsunuz ve gözünüze dokunuluyor. TAMAMEN ağrısız, yemin ederim! Ameliyat sonrası hafif bir yanma hissi oldu. Gözlerimi hemen açabildim ve makinenin arkasındaki örtülü figürlere bir perde gibi bakabildim. Her bir göze damla damlatıldıktan sonra yanma hemen geçti ve ardından, ameliyatın bir saat sonrasında kısa bir görme testi yapıldı, o anda çok net görüyordum. Sonra büyük bir güneş gözlüğü taktım ve otele doğru yürüyüşe çıktım, her saatte gözlere damla damlatarak uyudum, uyudum, uyudum. Ertesi sabah klinikte bir kontrol yapıldı ve ardından İstanbul’un şehir hayatına adım attım.

Gerçekten çok iyiyim, bu raporu yazmak için para almıyorum, yemin ederim! Eşim tamamen kıskanıyor, hala gözlük takıyor, “maalesef” yeterince miyop değil ve doktor öneride bulunmadı. Çünkü bizim yaşımızda, güçlü bir okuma gözlüğü takma riski yüksek. Burada bir denge kurmak gerekiyor!

Ve bir şey daha, tüm aşçılar ve hobiler için küçük bir rahatlık (hem erkekler hem de kadınlar): Artık soğan doğramak gözyaşsız! Ama bu da bir dezavantaj olabilir, çünkü ameliyat öncesinde bu işi hep eşim yapardı…